Mój dom rodzinny

Dom mój rodzinny 

To matka moja 

Ona jest domu tego ostoja 

Jest jak ognisko 

Co świat ogrzewa 

I się nie skarży, nigdy nie gniewa

Serce ma dobre, jak skrawek nieba,

Iskrami sypie by całą ziemia,

Była nam piękna,

Bogata w plony,

By były obfite życia zagony.

Matka to ciepło,

Z serca bijące,

To dobre rady nieustające,

To taka postać,

Taka osoba,

Gdzie człowiek zbyt mały 

I nazbyt skromny,

By ją zrozumieć 

I jej nie pojmie.

Bo wszystkie słowa 

Nam nie oddadzą,

Bogactwa, które się kryje 

Mi w słowie matka.

Ona nad wszystko

Stworzone większą,

I w dobroć i w wiarę jest najszlachetniejsza.

Jej miłość mądra,

Zawsze najczystsza.

I choć to wszystko co mam 

I posiadadam, 

To dzięki matce 

I dzięki jej radą.

Mateńko moja,

Bądź zawsze przy mnie,

Dziś, jutro zawsze, 

Nawet gdy kiedyś już w Panu zaśniesz.

Ks. Maciej Ziembicki