Krzyże mojego życia

Krzyże mojego życia

nie są piękne, marmurowe.

Krzyże mojego życia

są proste, brzozowe.

Mało tego, że to krzyże,

to w dodatku rosochate,

lecz gdy dźwigam je w codzienności,

są one pełne wdzięczności.

I choć te rosochate zadry

będące na moim krzyżu,

są dodatkowym cierpieniem,

to niosąc je na swym ramionach,

boleję nad życiem i przeznaczeniem.

ks. Maciej Ziembicki