Po drogach i miedzach

Wśród wielkiej zawiei

Podąża Maryja

Wychodząc z borów i kniei

Idzie by chronić

I świat i oziminy

Aby nie zginęły

Tej mroźnej nam zimy

Niosąc w swej dłoni woskową Gromnicę

Co światło tej świecy

Swym blaskiem uroczym

Rozbłysło w pomrokach

Jak śmierć w czarnej nocy

I brnie tak Maryja

Środ śniegów, zamieci

Z wilkami u boku

Co biegną jak dzieci

Chce chronić świat cały,

Domostwa i sioła

Każdego człowieka

Co z wiarą Doń woła

A Wiki choć biegną

U boku Tej Pani

To nie są tak bardzo

Strasznymi wilkami.

Bo Matka dobroci

Ze świecą w swej dłoni

Niosąc ku sercom ludzkim

Ów blasku ten płomień

Odgania zło wszelkie

Co wśród ludzi się rodzi

Dodaje otuchy

Każdemu kto błądzi.

Maryjo Gromniczna

Co niesiesz nam Światłość

Jezusa Chrystusa Boga i Pana

Oświecaj nam drogę

Ziemskiego tułania

I prowadź świat cały

Do Zmartwychwstania.

Ks. Maciej Ziembicki

Wiersze i piosenki