Kim jesteś Hiobie biblijny?

Zdeptany cierpieniem

Które nie było karą,

A tylko "losu doświadczeniem"

Cierpienie niezawinione

Ono zawsze jest tajemnicą,

I rodzi odwieczne pytanie,

Dlaczego dobry Boże?

Czemu miłości Panie?

Bo świat się na dobro zamyka

Ucieka przed Bożą miłością

A ból i śmierć królują,

I ginie Boża dobroć.

Ten Hiob co stał się wyrazem

Jak ufać bezgranicznie

Nie pytać

po co?

Dlaczego?

A przyjąć cierpienie najwyższe.

Nie skarżyć się,

Nie sprzeciwiać

I choć świat się buntuje

On swą wiarą pokorną

Miłość odwieczną buduje.

On przyjął od Pana wyzwanie

Co sięga aż w wieczność Boga

Gdzie nie ma bólu i śmierci

Na progu zostaje trwoga.

ks. Maciej Ziembicki

Wiersze i piosenki