Już od paru dni

Już od paru dni na świecie

Lesie, sadzie, łąk równinie,

Spaceruje pani jesień

Kolorując cały świat.

Wszystko zmienia się na nowo

Nasycone barw odcieniem

I możemy cieszyć duszę

I napawać oczu blask.

Koralami jarzębiny,

Co nas syci swą czerwienią,

A fioletem w leśnym dukcie,

Wrzos podłogę wymalował,

Wysadzaną brązem borowika,

Który jest łakomym kąskiem,

Dla leśnego podróżnika.

I na domach, na altanach,

Tudzież na opłotkach wielu,

Piękne wino się spowija,

Krwią soczystą, żyje ziemia,

Otulona szalem wina,

Które dzikie jest w opłotkach,

By kolorem swym ognistym,

Nas poiło w tej jesieni,

Póki nie zawita zima,

I świat cały się ubieli.

Niech ta siła barw jesieni,

Co nam przyszła i nas wskrzesza,

Poprzez barwy w blasku słońca

wszystkich mocą swą pociesza.

ks. Maciej Ziembicki