Cmentarz

Ogród ciszy, spokoju, zadumy.

Tam modlitwa jest sznurem do nieba.

Pośród liści, co spadły na ziemię

i na znicze płonące z nostalgią.

To tu wszyscy czekają na koniec,

choć po ludzku już końca doznali,

i w tej ziemi, matce rodzonej,

swe życie doczesne składali.

Ale życie człowieka to wieczność

i ta radość płynąca z nadziei,

że gdy przyjdzie Jezus powtórnie

śmierć człowieka w miłość zamieni.

I to miejsce spoczynku wiecznego

nam się stanie ogrodem radości,

wówczas wszyscy zmartwychwstaniemy,

by wejść w Panu na ucztę Miłości.

Wtedy nie będzie żadnych cmentarzy,

ani smutku co duszę uciska,

bo tam stanie ogród szczęśliwości

i zielone, anielskie pastwiska.

ks. Maciej Ziembicki