W dolinie mojej

W dolinie mojej rzeki Pilicy

Tam mgły otulają łąki i lasy

I cisza, która tam zamieszkała

Przenika pokojem świat cały

I człowiek doświadcza harmonii

Co płynie wraz z rzeki wirami

Osnutej siwizną mgieł mlecznych

Zaś wieczorem krwawymi słońca zachodami

To tu, w łąkach porosłych olszynami

Czapla szara spoziera nad mokradłami

Zadumana, dostojna, posągowa

Zatopiona w tataraku z pachnącymi korzeniami.

I pan Bocian wpisany w ten krajobraz

Mojej Polskiej wsi ukochanej

On też brodzi śród traw przydrożnych

Taki piękny biało – czerwony, 

A przez to w taki nasz Polski, rodzimy

Świat z Pilicą wmalowany.

ks. Maciej Ziembicki