Idzie sobie Matka Boska

Idzie sobie Matka Boska,

Biegnie borem, lasem, polem

Błogosławi tą uprawną,

Moją staropolską rolę.

Dziś zwiastuje pierwsze chwile,

Prac jesiennych tu na polu,

Siewna Pani z dna fartucha,

Czerpie garścią dobre zboże.

I  rozsiewa na zagony

Uświęcone ziarno moje,

By wyrosło piękną wiosną

W łan złocisty kłosem mocny.

Dziś Ty rzucasz w ziemię czarną

Matko Siewna zatroskana,

O nas wszystkich na tej ziemi,

Którzy czczą Ciebie od zarania.

Bądź nam Matko opiekunką

Ulecz troski, smutki, przeciwności

Tyś się dzisiaj narodziła,

By być siłą świata tego,

Więc w dniu twego narodzenia,

Błogosławisz nam rolnikom,

Którzy Ciebie ukochali

I do Ciebie pod Twe serce 

życie swoje oddawali.

Jesteś naszą Siewu Panią,

Matką wszystkiego co żyje,

Więc dziś Ciebie wysławiamy,

Ciebie czcimy niebios Pani.

Ty nam za to błogosławisz,

Dając znak, że siewu pora 

i w tej jakże ciężkiej pracy

czuwasz zawsze

od jutrzenki do wieczora.

Ks. Maciej Ziembicki