Zbliża się Adwent

Zbliża się Adwent

czas oczekiwania

i czas pracy nad sobą

i z Bogiem spotkania.

Trzeba nam wszystkim

Dziś nawrócenia

I trzeba jeszcze

Dla dusz oczyszczenia.

Jaki on będzie,

Ten kolejny Adwent

Mojego życia?

Czy dobrze się przygotuję?

Na przyjście Dziecięcia Bożego,

A tak naprawdę,

Przecież to jest przyjście 

Boga Wszechmocnego.

Będę go przeżywał,

Wraz ze starym poetą Izajaszem,

Który stawia mi pytanie:

Czemu płaczesz dziecino?

Czemu jesteś smutny?

Przecież ten czas czekania na Pana

Winien być czasem radosnego oczekiwania!

Dlatego nam podpowiada

Swe prorockie przesłania,

Które w noc narodzenia, 

Staną się radością z Dziecięciem spotkania.

I będzie mi też towarzyszył 

I będzie mnie prowadził

Drogami prostymi ten wielki prorok 

Z kosturem rosochatym w ręku,

W odzieniu ze skóry wielbłądziej,

Karmiący się miodem leśnym i szarańczą.

Zawita on wprost z pustyni.

Jak Chrzciciel mu na imię.

On będzie mnie nawracał wołając:

„Przygotujcie drogę Panu,

Ludziska w sercach waszych,

Prostujcie ścieżki dla swojego Boga”.

Aby on – Pan Wcielony

Nas napełnił radością płynącą z daru narodzenia.

To on nam pokazuje jak żyć i postępować,

Aby komunię miłości nigdy nie zrujnować.

I wreszcie Maryja,

Pani Adwentowa,

Ta, która jest obecna 

w każdym naszym „Zdrowaś”.

Bo Ona przyjęła to co najcenniejsze,

Słowa zrodzone 

i w Niej na Słowo Ojca poczęte,

które ciałem się stało

i wśród nas zamieszkało.

Przyszło do swoich,

Przyszło do wszystkich,

Choć Go nie przyjęli,

I się zaparli,

A mimo to wszyscy,

Nie będziem umarli.

A wraz tu z Maryją,

Święty Józef stary,

Ten Bożej Dzieciny opiekun wytrwały.

Proszę Ciebie, Panie Jezu

Już poczęty w łonie Matki,

I skrywany pod Jej sercem,

Tak dobrocią otulony 

Spraw bym przeżył

Ten czas święty,

Czas Adwentu,

Oczekiwania,

By on był owocnym czasem

Z Tobą spotkania,

W noc radości,

I noc szczęścia,

Co jest nocą 

Bożego Ojca zmiłowania.

ks. Maciej Ziembicki