Przychodzimy, odchodzimy

Przychodzimy, odchodzimy,

A ten świat biegnie wciąż,

I tak dumam czy zdążymy?

Zdobyć choć nadziei kęs?

Czy ten czas co stale płynie,

Choć na chwilę się zatrzyma

I pomoże nam nadgonić,

Ten bezkresny wielki świat.

Jak to będzie kiedyś, w górze?

czy zdobędę raju dom?

Gdy dziś mijam to, co ważne,

I porzucam życia sens.

Dobro, wiarę i marzenia,

To są małe me tęsknoty

Czy nadrobię czas stracony,

Kiedy ciągle płynie czas,

Przez to strasznie poraniony,

Pogubiony w tyglu trosk.

ks. Maciej Ziembicki