Mój Panie dobry, skryty w hostii

Mój Panie dobry, skryty w hostii białej

z niej bije siła, w  niej jest zmartwychwstanie,

gdy ją przyjmuję daje umocnienie,

moc płynącą z nieba, na ziemi w potrzebie.

Mój Panie piękny w chlebie utajony,

tym z kłosów wziętym, w słońcu upieczonym.

Tyś chleb powszedni, zarazem wybrany,

dajesz siły ciału, leczysz duszy rany.

Mój Panie, coś prawdą, która w świecie ginie,

właśnie dzięki Tobie świat ten ciągle żyje.

Bo Tyś jest pokarmem, co zstępuje z nieba

trochę z łanów zboża, później z ojcowego nieba.

Mój Panie miłości, coś się dał ludzkości

i na krzyżu ofiarował wszystkie nasze złości.

Przemieniaj nas wszystkich, nieś nam uzdrowienie

i przez hostię białą daj nam ocalenie.

ks. Maciej Ziembicki