Przy rozstajnej drodze

Stoi krzyż drewniany

Mchem jest porośnięty

I cały już zmurszały.

A na nim bieleje

Na nieba błękicie

Znak zbawienia świata

Tam się rodzi życie.

Pan co oddał ducha

Wywyższony nad ziemię

Za ciebie i za mnie,

Człowieka grzesznego,

Który wciąż się pyta:

Po co?

I dlaczego?

Pan, omył krwią bezcenną

Świat grzechem zbryzgany

I zatopił me grzechy

W swoje święte rany.

Tyś nasz Odkupiciel,

Pan życia,

Choć w śmierci,

Stałeś się dla świata

Zbawieniem największym.

ks. Maciej Ziembicki

Wiersze i piosenki