Panie uzdrów człowieka

Panie uzdrów dziś człowieka,

Który egoizmem traci,

Pomóż uczyć go miłości,

Tej do siebie i do braci.

Do człowieka ubogiego

Oraz tego majętnego,

Który przecież jest obrazem

Syna Twego człowieczego.

Który szuka wciąż spełnienia,

Pragnie dobra i pokoju,

Który czyniąc zło drugiemu

Jest zdeptany niepokojem.

Wszystko nam się poplątało,

Wszystko nam się pokręciło,

Zgubiliśmy gdzieś zasady,

Zdeptaliśmy Boża miłość.

Bo żyjemy po swojemu,

Jakby Boga już nie było,

Ale ciągle sercem głodnym,

Czekamy na Bożą miłość.

Miłość wielką, niezgłębioną,

Pełną wiary i ciepłoty.

Przychodzimy ciągle dalej,

Przezwyciężać swe tęsknoty.

Daj nam Boże swą nadzieję,

Daj nam wiarę oraz miłość,

Aby wszystko, co nas niszczy

Już na zawsze odstąpiło.

Ks. Maciej Ziembicki