Powrót do domu

Powrót do domu zawsze szczęśliwy

Błogosławiony, bo tam dobro bije

Bo tam właśnie wracam do wrót dzieciństwa

Tam serce matki - co miłością żyje.

Cóż to za chwila za dobroć wielka

Wrócić do źródeł swego jestestwa

Przyjść do czystości

Dotknąć dzieciństwa

Kiedy dotknęła mnie dobra kropelka

Tam się zaczęło wszystko co piękne

Tam jest epoka mego istnienia

Mój dom rodzinny

Dom mego dzieciństwa

Dom pierwszej radości

I dom mego szczęścia.

Jest najpiękniejszy, bo mój

Jedyny, dobry, kochany.

On tchnie miłością

I wiarą świętą

Która zrodziła mój świat dorosłości

Doprowadzając przed ołtarz święty.

Kiedy szukałem w mej samotności

W dobroci ludzkiej promyków szczęścia

Tyś Panie stanął na drodze mojej

Podając świętą prawicę swoją

Abym nie upadł i nie podeptał

Miłości Twojej z krzyża płynącej

Bo tam na górze

Z tronu cierpienia

Tyś mi otworzył

Drogę wprost do ocalenia.

ks. Maciej Ziembicki